Sözlerin Hangi İhtimali Besliyor?

Sözlerin Hangi İhtimali Besliyor?

Bazen farkında olmadan geleceğimiz hakkında çok kesin konuşuyoruz.

“Bu iş düzelmez.” “Ben bunu başaramam.” “Bizim durumumuz hiç değişmez.” “Bu çocuk zaten böyle.” “Benim karşıma hep aynı insanlar çıkıyor.” “Bundan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmaz.”

Oysa bugün yaşadığımız şey, yarın yaşayabileceğimiz tek ihtimal değil.

Bugün bir çıkış yolu göremiyor olmamız, o yolun olmadığı anlamına gelmez.

Çünkü biz yalnızca bulunduğumuz yerden görebiliyoruz. Bildiklerimizle düşünüyor, geçmişte yaşadıklarımızdan yola çıkarak geleceği tahmin ediyoruz.

Ama yarın ne olacağını bilmiyoruz.

Önümüze hangi insanların çıkacağını, hangi kapıların açılacağını, bugün göremediğimiz hangi yolların karşımıza çıkacağını da bilmiyoruz.

Allah’ın kudreti bizim görebildiğimiz yollarla sınırlı değil.

Peki sözlerimiz neden önemli?

Bir düşünce zihnimizden geçebilir.

Ama onu tekrar tekrar dile getirdiğimizde, artık yalnızca bir düşünce olmaktan çıkar. Bakışımızı, duygularımızı, davranışlarımızı ve seçimlerimizi etkilemeye başlar.

“Olmaz.” dediğimizde başka bir yere bakarız.

“Nasıl olacağını bilmiyorum ama Allah’ın izniyle bir yolu vardır.” dediğimizde başka bir yere.

İki cümle arasında yalnızca kelime farkı yoktur. Bakış farkı vardır.

Bazen bir cümle değişir, bakışın değişir. Bakışın değişince gördüklerin değişir. Daha önce görmediğin yolları görmeye başlarsın.

Bu, insanın söylediği her şeyi sihirli bir şekilde gerçeğe dönüştürdüğü anlamına gelmez.

Yaratan Allah’tır.

İnsan ise niyetiyle, duasıyla, sözüyle, tavrıyla ve attığı adımlarla bir yöne ilerler.

Yarının kötülüğünü bugünden kesinleştirmek

Olumsuz konuşmanın en zor taraflarından biri de henüz yaşanmamış bir şeyi olmuş gibi kesinleştirmektir.

Bugün maddi bir sıkıntı yaşanabilir. Bir ilişki zor bir dönemden geçebilir. Bir çocuk okulda başarısız olabilir. Bir iş istenildiği gibi gitmeyebilir.

Bunlar yaşanan gerçeğin kendisidir.

Ama:

“Ben bu borçtan asla çıkamam.” “Bu ilişki artık hiç düzelmez.” “Bu çocuk zaten başarısız.” “Benim hayatım hep böyle gidecek.”

dediğimiz anda bugünün gerçeğinden çıkıp yarın hakkında hüküm vermeye başlarız.

Oysa yarını bilmiyoruz.

Yarının üzüntülerini, kayıplarını, acılarını bugün söylediğimiz sözlerle kesinleştirmeye gerek yok.

Sen bulamıyorsun diye çıkış yolları kapanmadı.

Allah’tan başka kimse yarın ne olacağını ve önümüze hangi kapıların açılacağını bilmiyor.

“Ya hayır konuş ya da sus”

Peygamber Efendimiz, “Ya hayır konuş ya da sus.” buyuruyor.

Bu söz bana dilimizin ne kadar önemli olduğunu düşündürüyor.

Hayırlı konuşmak, yaşadığımız sıkıntıları yok saymak demek değil.

Kötü bir şey yaşanıyorsa “Her şey harika.” demek değil.

Borç varken “Ben çok zenginim.” demek de değil.

Hayırlı konuşmak, olmayan bir şeye inanmak değil; kendini kötü ihtimallere hapsetmeden Allah’ın kudretine güvenmek, teslim olmaktır.

“Olmaz.” deyip kesip atmak yerine:

“Nasıl olacağını bilmiyorum ancak Allah’ın izniyle bir yol vardır.”

diyebilmek.

Gerçeği görmek ama ümidi kaybetmemek.

Çocuklarımız hakkında söylediklerimiz de buna dahil

Bazen geleceği yalnızca kendimiz için değil, çocuklarımız için de sözlerimizle kesinleştiriyoruz.

“Bu çocuk çok tembel.” “Bundan adam olmaz.” “Zaten matematiği hiç yapamıyor.” “Çok içine kapanık, hep böyle olacak.”

Çocuğun bugün yaşadığı bir güçlüğü, onun kimliği ve geleceği hâline getirebiliyoruz.

Oysa:

“Bugün zorlanıyor.” ile “Bu çocuk başarısız.” aynı şey değildir.

Biri yaşanan durumu anlatır.

Diğeri çocuğu tanımlar.

Bugün zorlandığı bir şeyi yarın öğrenebilir. Bugün çekindiği bir konuda zamanla cesaret kazanabilir. Bugün göremediğimiz bir yeteneği yıllar sonra ortaya çıkabilir.

Biz onun yarınını da bilmiyoruz.

Olumlu konuşmak her şeyi güzel görmek değildir

Olumlu konuşmak bazen yanlış anlaşılıyor.

Hayatın zor taraflarını görmemek, acıyı inkâr etmek ya da kendimizi sürekli iyi hissetmeye zorlamak değildir.

Üzüldüğümüzde üzülürüz. Kaybettiğimizde yas tutarız. Bir sorun varsa onunla ilgileniriz. Yanlış bir şey varsa onu da söyleriz.

Fakat yaşadığımız sıkıntıyı geleceğimizin değişmez hükmü hâline getirmek zorunda değiliz.

Kendinden ve Allah’tan ümidini kesmeden hayırlı ve olumlu konuşmak mümkün.

Belki değişime başlayabileceğimiz en yakın yerlerden biri de burasıdır:

Sözlerimiz.

Bazen bir cümle değişir, bakışın değişir. Bakışın değişince gördüklerin değişir. Daha önce görmediğin yolları görmeye başlarsın.

Değişim önce sözlerimizden başlamalı.

Yarın ne istiyorsan, bugün onları konuş.